Γράμμα σ’ έναν πρώην Διευθυντή μου

 

 

Αξιότιμε κ. πρώην Διευθυντά

Μιας και φέτος είναι η 31^η χρονιά που διδάσκω σε Λύκεια και κοντεύει πλέον η ώρα να αποχωρήσω από την εκπαίδευση, μού πέρασε η σκέψη να σε περιγράψω σαν τον χειρότερο Διευθυντή που έτυχε να έχω.   Αν και πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ήσουν Διευθυντής στο Λύκειο που υπηρετούσα, θυμάμαι πολύ καλά την τρομοκρατία που μάς ασκούσες.

Αλήθεια, πέρασε έστω και μια μέρα που να μην είχες προφέρει την λέξη «αξιολόγηση»; Νομίζω πως όχι. Θυμάμαι πως ούρλιαζες στους συναδέλφους και συχνά και σε μένα. Όποτε έλεγες, πέρνα στο γραφείο μου, ξέραμε ότι ήταν για να μάς κατσαδιάσεις. Δυστυχώς ποτέ δεν άκουγες κανέναν και τίποτα. Μόνο όταν η κουβέντα αφορούσε χρήματα άκουγες τι λέγαμε.

Πες μου, πότε βρισκόσουν μέσα στο γραφείο των Καθηγητών και μιλούσε κάποιος εκτός από εσένα ; Δυστυχώς, κ. πρώην Διευθυντά, μιλούσες μόνο εσύ. Δεν μπόρεσες να μάθεις το μάθημα στα χρόνια που έζησες, ότι περισσότερο ωφελούμαστε όταν ακούμε, παρά όταν μιλάμε. Και μη νομίζεις ότι τα πίστευα όλα τα κατορθώματα που έλεγες. Επειδή, αν και δεν το συνειδητοποιούσες, μιλούσες μόνο για τον εαυτό σου.

Δεν σεβάστηκες την ιεραρχία που υπάρχει στο σχολείο. Πρώτα είναι οι Καθηγητές και μετά οι μαθητές. Εσύ τόσο αγκαλιασμένος που ήσουν συνεχώς με τους μαθητές, πως θα μπορούσαμε μετά να τους κάνουμε μάθημα ; Δύσκολα μπορούσα να σε βρω στο γραφείο μόνο σου για να κουβεντιάσουμε κάτι, επειδή συνεχώς μπαινόβγαιναν οι μαθητές.

Δεν άσκησες την εξουσία που είχες. Για σένα τα παραπτώματα των μαθητών ήταν ευκαιρίες να δίνουν οι γονείς τους χρήματα για το σχολείο. Θυμάμαι πόσο συχνά υπερηφανευόσουν γι αυτό. Δήλωνες με κομπασμό, στο σχολείο μου όλοι οι μαθητές προάγονται όσες απουσίες και να έχουν, ότι βαθμούς και να παίρνουν. Ανεβαίναμε στην εκτίμησή σου όταν βγάζαμε άριστους και τους πιο άσχετους μαθητές. Εννοείται ότι με τον τρόπο σου μάς πίεζες.

Φώναζες, όλες οι εκδρομές θα γίνουν, κι ας μην ήθελαν να συνοδεύσουν οι Καθηγητές επειδή είχαν απαράδεκτη συμπεριφορά οι μαθητές. Ούτε καν ρωτούσες αν υπάρχουν συνοδοί Καθηγητές πριν κλείσεις τις εκδρομές και μαζέψεις τα χρήματα. Έφερνες τους Καθηγητές στο αδιέξοδο αναγκαστικά να συνοδεύσουν την εκδρομή για να μη χαθούν τόσα χρήματα.

Βέβαια για να μην σε αδικώ και πολύ, φταίγαμε και οι Καθηγητές που από την δειλία μας ανεχόμασταν ότι έλεγες κι έκαμνες. Όπως τότε μέσα στον σύλλογο που έψαχνες απεγνωσμένα συνοδούς για πολυήμερη και φώναζες, ποιος τολμάει να πει ότι συνέβηκε ποτέ κάτι απρόβλεπτο σε εκδρομή ; Και ούτε ένας από εμάς δεν τόλμησε να σού αντειπεί ότι μαθητές μας στο παρελθόν είχαν εισαχθεί και σε νοσοκομεία από το πολύ ποτό.

Δεν είχες ιδέα τι σημαίνει μοντέρνος τρόπος διοίκησης σχολικών μονάδων. Τρόπος διοίκησης βασισμένος στον σεβασμό, στο φιλότιμο, στην εκτίμηση των υφισταμένων. Εσύ τον μόνο τρόπο διοίκησης που γνώριζες ήταν η αυταρχικότητα, την μόνη πειθώ που ήξερες ήταν ο φόβος. Θυμάμαι πόσες φορές ανακοίνωνες αποφάσεις στους μαθητές ότι δήθεν έτσι αποφάσισε ο σύλλογος, κι αναρωτιόμουνα μέσα μου πότε μάς ρώτησες.

Έτσι όμως το μάθημα καταντούσε συχνά μαρτύριο. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα για να ησυχάσουν οι απείθαρχοι μαθητές. Αφού και ωριαία αποβολή να τους δίναμε, μάς ανάγκαζες να τους έχουμε μέσα στην αίθουσα. Από την ώρα που οι μαθητές ήξεραν ότι τίποτα σοβαρό δεν πρόκειται να υποστούν, η υπόθεση της εκπαίδευσης τελείωσε. Ο στόχος ήταν απλά να καταφέρουμε να επιβιώσουμε μέσα στην αίθουσα.

Βλέπεις για εσένα το σχολείο ήταν πάρεργο, μιας και φρόντισες να έχεις έσοδα από παντού. Από χωράφια, καταστήματα, αθλητικές ομάδες, κι εγώ δεν ξέρω με τι άλλο ασχολιόσουν. Γι αυτό και συχνά έλειπες από το σχολείο. Σίγουρα ήσουν στην αρχή και στο τέλος του ωραρίου, αλλά τις ενδιάμεσες ώρες συνήθως απουσίαζες από το σχολείο. Ο καημένος ο Υποδιευθυντής έκλαιγε την μοίρα του. Εμάς ρωτούσε για να μάθει τι αποφάσιζες. Τόσο καλή συνεργασία είχες και μ’ αυτόν.

Αξιότιμε κ. πρώην Διευθυντά

Σύμφωνα με την Παιδαγωγική την οποία υποτίθεται ότι υπηρετούμε, όσο περισσότερες φοβίες και ανασφάλειες έχει μέσα του ο άνθρωπος τόσο περισσότερο αυταρχικός γίνεται. Γι αυτό ξέρω ότι περισσότερο υπέφερες εσύ από τον εαυτό σου, από ότι εμείς από την αυταρχικότητά σου. Στην προσευχή μου, τότε που σε είχα Διευθυντή, συχνά παρακαλούσα τον Θεό : «Κύριε ελέησε αυτόν, ελέησέ με και μένα».