Προχθές περιμένοντας σ’ ένα ιατρείο ανάμεσα στα περιοδικά που υπήρχαν στο τραπεζάκι διέκρινα και το περιοδικό «Η Δράση μας». Το πήρα στα χέρια μου με πικρό χαμόγελο. Γιατί ; Επειδή την δεκαετία του 80 κάθε μήνα στηνόμασταν με άλλους φοιτητές στις εισόδους του Πανεπιστημίου για να το πουλήσουμε στους συμφοιτητές μας.
Δυστυχώς αυτές οι «ιεραποστολικές» εξορμήσεις της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης συνεχίζονται και σήμερα. Βρήκα στο διαδίκτυο ανακοινώσεις σχετικές. «Τάδε μέρα, τάδε ώρα, έχουμε εξόρμηση στην Νομική, στο Παιδαγωγικό» και πάει λέγοντας.
Κρίμα, επειδή αυτές οι εξορμήσεις είναι υπεύθυνες για πολλά κακά. Πρώτον, είναι ανόητες. Για ποιο λόγο να στέκεσαι στην είσοδο του Πανεπιστημίου για 2 -3 ώρες και να προτείνεις στους άλλους φοιτητές ν’ αγοράσουν το συγκεκριμένο περιοδικό ; Αχ αγαπητέ μου φοιτητή, δεν σου φτάνουν οι δυσκολίες που έχεις με τα μαθήματά σου κι εσύ χάνεις τις ώρες σου με τις δήθεν «ιεραποστολικές» εξορμήσεις ;
Οι καημένοι οι γονείς σου στερούνται για να γίνεις ένας σοβαρός επιστήμονας, σου νοικιάζουν σπίτι, σου καλύπτουν όλα τα έξοδα, κι εσύ ταλαιπωρείσαι δήθεν για να βοηθήσεις τους άλλους ; Σε μεγάλη παγίδα πιάστηκες και δεν το καταλαβαίνεις. Κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν τον νεανικό ενθουσιασμό σου για να πετύχουν τους «ιεραποστολικούς» σκοπούς τους.
Δεύτερον, σου χαλάνε τις κοινωνικές σχέσεις με τους άλλους φοιτητές. Πες μου, ποιος θα σε δεχθεί στην παρέα του, όταν σε βλέπει να είσαι καλουπωμένος μέσα σε μια «ιεραποστολική» ομάδα ; Ναι αλλά, είναι απαραίτητη η συναναστροφή με όλους τους συμφοιτητές σου, επειδή θα σε βοηθήσει να ωριμάσεις. Δεν θα ωριμάσεις αν σχετίζεσαι μόνο με «τους δικούς σου» της θρησκευτικής οργάνωσης.
Η εμπειρία των Πατέρων της Εκκλησίας μας το αντίθετο συμβουλεύει να κάμνουμε. Κανείς να μην καταλαβαίνει ότι είμαστε της Εκκλησίας και απλώς θα μας προδίδουν τα έργα μας, άθελά μας. Κι εσύ στέκεσαι εκεί και σε βλέπει όλο το Πανεπιστήμιο τι πιστεύεις. Δυστυχώς, μόνος σου δυσκολεύεις την ζωή σου και χειροτερεύεις το μέλλον σου. Ούτε ο Καθηγητές σου που σε βλέπουν εκεί δεν θα σε προτιμήσουν για να κάνεις κοντά τους μεταπτυχιακό ή διδακτορικό.
Τρίτον, πιάνεσαι στην παγίδα της υπερηφάνιας. Αφού προτείνεις στους άλλους ν’ ακολουθήσουν τα δικά σου πιστεύω, άρα είσαι βέβαιος ότι ο τρόπος ζωής σου είναι ο σωστός. Θυμάμαι σε παρόμοιες εξορμήσεις στην πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα, πως χαμογελούσαν κάποιοι θεολόγοι της Αδελφότητας όταν κουβέντιαζαν με άθεους, σίγουροι και βέβαιοι ότι κατείχαν την αλήθεια. Ναι αλλά, ο μεγάλος άγιος της Ορθοδοξίας Ισαάκ ο Σύρος λέει : «Να φοβάσαι αυτά που τα θεωρείς οπωσδήποτε σωστά».
Τέταρτον, όταν για τον πόθο που έχεις να γνωρίσεις στους άλλους τον Χριστό βγαίνεις εκεί μπροστά και εκθέτεις σε τόσους κινδύνους την ψυχή σου, αύριο θα είσαι ένα εύκολο θύμα για όλους. Θα σε εκμεταλλευτεί εύκολα ο οποιοσδήποτε επιτήδειος, στην εργασία σου, στον γάμο σου, στις συναλλαγές σου, στις συμφωνίες σου, κι εσύ θα βλάπτεις την γυναίκα σου και τα παιδιά σου δήθεν για να ωφελήσεις τους άλλους.
Ταλαίπωρε φοιτητή, δυστυχώς μπήκες στην πλάνη αυτών που σε έβαλαν εκεί να προτείνεις στους φοιτητές ν’ αγοράσουν το περιοδικό «Η Δράση μας» δήθεν για να τους οδηγήσεις στον Χριστό. Άντε και διάβασαν κάποιοι φοιτητές το περιοδικό. Και τι έγινε ; Δεν έρχονται έτσι οι άνθρωποι κοντά στον Χριστό. Όταν ακτινοβολείς την αγιότητα όπως τον άγιο Παΐσιο και τον άγιο Πορφύριο μόνοι τους θα έρχονται στον Χριστό, χωρίς να χρειάζεται εσύ να λες τίποτα.
Πριν πολλά χρόνια, τα έλεγα αυτά σ’ έναν σπουδαίο θεολόγο της Αδελφότητας και μου απάντησε. «Ναι αλλά, σας προφυλάξαμε να μην μπλέξετε με ναρκωτικά, με αναρχικούς, με κακοποιούς, με …». Είχε δίκιο. Μέσα στην γυάλα της θρησκευτικής οργάνωσης ήμασταν προφυλαγμένοι από πολλά μικρόβια, μόνο που δεν ζούσαμε στην πραγματική ζωή.
Αν ήταν στην συνέχεια της ζωής μας εμείς οι φοιτητές της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης να ζούσαμε όπως οι θεολόγοι της Αδελφότητας, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Επειδή όμως οι περισσότεροι παντρευτήκαμε, δημιουργήσαμε οικογένειες και ανοιχτήκαμε στο πέλαγος της ζωής, μ’ αυτές τις «ιεραποστολικές» εξορμήσεις απλώς αδικήσαμε τον εαυτό μας και τους άλλους που ήρθαν στην ζωή μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου