Ελπίζουμε στην βοήθεια του Θεού ή των ανθρώπων ;

 

 

Ο Μέγας Χρυσόστομος στην ομιλία του στον 117^ο ψαλμό αναφέρθηκε στην ελπίδα προς τον Θεό. Επειδή σήμερα εμείς περιμένουμε βοήθεια κυρίως από τους ανθρώπους και όχι από τον Θεό, σταχυολόγησα μερικά απ’ αυτά που είπε.

Βλέπεις (ο Δαβίδ) δεν υπερασπίζεται ο ίδιος τον εαυτό του, ούτε επιτίθεται, αλλά αφήνει τον Θεό να πολεμήσει τους εχθρούς ; όταν λέει η Γραφή ότι είναι προτιμότερο να ελπίζεις στην βοήθεια του Θεού παρά στην βοήθεια των ανθρώπων, δεν το λέει επειδή μπορεί να γίνει σύγκριση, αλλά για να μπορέσουν να το καταλάβουν.

Γι αυτό λέει και ο προφήτης Ιερεμίας «καταραμένος όποιος ελπίζει στην βοήθεια των ανθρώπων», επειδή τίποτα δεν είναι πιο άχρηστο απ’ αυτή την ελπίδα (στους ανθρώπους). Και το γνώρισαν αυτό αυτοί που στηρίχτηκαν σε ανθρώπους και γκρεμίστηκαν μαζί μ’ εκείνους (θυμάμαι σε μια εκκλησιαστική πανήγυρη μια Βουλευτής έλεγε σε μια κυρία «μη φοβάσαι τίποτα, εγώ εδώ είμαι»).

Η ελπίδα όμως προς τον Θεό δεν είναι μόνο δυνατή αλλά και ασφαλής, χωρίς να υφίσταται μεταβολές. Θα πεις όμως εσύ, εγώ περίμενα την βοήθεια του Θεού και δεν την είχα. Μη λες τέτοια λόγια άνθρωπε, δεν την είχες επειδή δεν την περίμενες όπως έπρεπε, επειδή υποχώρησες, επειδή δεν περίμενες ως το τέλος, επειδή μικροψύχησες. Μην φέρεσαι έτσι. Αλλά όταν δεις τις συμφορές να έρχονται, μη χάσεις το θάρρος σου. Επειδή αυτό σημαίνει να ελπίζεις, το να παραμένεις όρθιος μέσα στις συμφορές. 

Ο Θεός σε τιμά και εσύ ατιμάζεις τον εαυτό σου ; Ο Θεός σε τιμά υποσχόμενος την βοήθειά του και εσύ ψάχνεις βοήθεια από ανθρώπους, και ζητάς να σωθείς από την άψυχη ύλη και τα χρήματα ; Σε αγαπά πάρα πολύ και γι αυτό θέλει να σε ξεκολλήσει απ’ όλα γύρω σου και να προσκολληθείς πάνω του (όπως γαντζώνονται τα στρείδια στις πέτρες), γι αυτό θέλει μόνο σ’ αυτόν να ελπίζεις κι αυτόν συνεχώς να προσέχεις. 

Σε μια άλλη ομιλία έλεγε ο Χρυσόστομος ότι η χώρα που ελπίζει στον Θεό δεν χρειάζεται να έχει στρατό. Επειδή ο Θεός θα πολεμάει γι αυτήν. Απλώς να έχει ένα δείγμα στρατού όχι επειδή δεν είναι αρκετή η βοήθεια από τον Θεό, αλλά για να χαίρονται ότι κάμνουν κάτι και οι ίδιοι τους.

Το ξέρω φίλοι μου, ότι μάς φαίνονται εξωπραγματικά όλα αυτά, αλλά αφού τα λέει ο Χρυσόστομος είναι οπωσδήποτε έτσι. Δεν τα ζούμε όμως επειδή δεν έχουμε πίστη. Πέστε μου αλήθεια, τους πολιτικούς που εδώ και δεκαετίες τούς εμπιστευτήκαμε και τούς ψηφίσαμε, έπρεπε να τους εμπιστευτούμε ; Ο κ. Κοντογιώργης που είναι Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, λέει συχνά ότι στην Ελλάδα δεν είναι το πολίτευμα «Δημοκρατία», αλλά «εκλόγιμη Μοναρχία».

Στην επιδημία του Covid που κρεμόμασταν από τους επιστήμονες και όχι από τον Θεό, κάναμε καλά ; Μα ούτε καν τους αρχαίους προγόνους μας δεν φτάνουμε στο θέμα αυτό. Αυτοί έλεγαν «συν Αθηνά και χείρα κίνει», ενώ εμείς σήμερα σε ότι δυσκολία μάς βρει αγωνιζόμαστε εντελώς μόνοι μας χωρίς να ζητάμε καθόλου την βοήθεια του Θεού. Μα γι αυτό, λέει ο Χρυσόστομος, επέτρεψε να πέσεις σε συμφορές, για να σε κάνει να τον θυμηθείς και να ενωθείς μαζί του.

Μα, θα πείτε, Άουσβιτς, Κατοχή, ορφανά, αρρώστιες, πείνες, πτωχεύσεις, δυστυχήματα, …. Φοβάσαι μήπως πεθάνεις και γλιτώσεις απ’ όλα ; ρωτάει κάπου ο Χρυσόστομος. Και αλλού λέει, σταμάτα να είσαι αμαρτωλός, και θα σού είναι επιθυμητός ο θάνατος.

Πόσο σπουδαία είναι η Ορθόδοξη Πίστη μας ! Γι αυτό δίδασκε ο Μέγας άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, στον οποίο οφείλουμε ότι σήμερα είμαστε Έλληνες και όχι Τούρκοι.  «Τούτο σας λέγω πάλι και σας παραγγέλλω, καν ο ουρανός να κατέβει κάτω, καν η γη ν’ ανέβει πάνω, καν όλος ο κόσμος να χαλάσει καθώς μέλλει να χαλάσει σήμερον αύριον, να μη σας μέλει τι έχει να κάνει ο Θεός. Το κορμί σας ας σας το καύσουν, ας σας το τηγανίσουν τα πράγματά σας ας σας τα πάρουν, μη σας μέλη δώστε τα δεν είναι εδικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζεται. Ετούτα τα δυο όλος ο κόσμος να πέση, δεν ημπορεί να σας τα πάρει, έξω αν τύχει και τα δώσετε με το θέλημα σας. Αυτά τα δυο να τα φυλάγετε να μην τύχη και τα χάσετε».