Κατάλαβα πως παίρνουμε αποφάσεις ! Σ’ ευχαριστώ άγιε Πορφύριε

 

 

Φέτος είναι η 31^η χρονιά που διδάσκω φυσικές επιστήμες σε Λύκεια. Στο Λύκειο που υπηρετώ τώρα πήρα την οργανική θέση το 2006. Επειδή θέλω ακόμα 3 χρόνια για να βγω στην σύνταξη δεν μού περνούσε η σκέψη ν’ αλλάξω σχολείο, επειδή αυτό είναι και δίπλα στο σπίτι μου.

Έλα όμως που οι καιροί αλλάζουν. Αυτή είναι η 3^η χρονιά που αλλάξαμε Διευθυντή και αυτός ο Διευθυντής χαϊδεύει πολύ τους μαθητές. Φανταστείτε στο γραφείο του μπαινοβγαίνουν περισσότερο οι μαθητές παρά οι Καθηγητές. Ναι αλλά, από το πολύ χάιδεμα που απολαμβάνουν οι μαθητές δεν μπορώ να κάνω το μάθημα όπως πρέπει, και γι αυτό, αν και ποτέ δεν μού πέρασε αυτή η σκέψη, αποφάσισα ν’ αλλάξω σχολείο.

Βγήκα λοιπόν υπεράριθμος προς μεγάλη χαρά ενός συναδέλφου Χημικού, ο οποίος έχει οργανική στο σχολείο μας αλλά συνεχώς πηγαίνει σε άλλα σχολεία επειδή δεν έχει καθόλου ώρες, μιας και το Λύκειο συρρικνώθηκε πολύ κυρίως λόγω του δημογραφικού.

Ανάμεσα στα διαθέσιμα σχολεία είναι ένα ΓΕΛ στο οποίο όμως θα διδάσκω μόνο φυσική επειδή έχει ήδη 2 Χημικούς, και το Γυμνάσιο στο οποίο υπηρετεί η γυναίκα μου. Η γυναίκα μου αράδιασε τα επιχειρήματά της να πάω στο Γυμνάσιο. Θα πηγαίνουμε μαζί, είναι πιο κοντά, η μισή απόσταση από το ΓΕΛ, οι Καθηγητές είναι πολύ φιλικοί ενώ στο άλλο υπάρχουν μυστήριοι, άθεοι, τα μαθήματα είναι εύκολα, ούτε Πανελλαδικές Εξετάσεις, ούτε τράπεζα θεμάτων, θα πάρεις και το πρόγραμμα του σχολείου που το δουλεύεις χρόνια και στο Γυμνάσιο δεν το θέλει κανείς κλπ, το μόνο μειονέκτημα ότι τα παιδιά είναι δύσκολα.

Δεν απάντησα στην γυναίκα μου μιας κι έχω μερικές μέρες πριν λήξει η προθεσμία για τις δηλώσεις. Είπα με τον νου μου θα παρακαλέσω τον άγιο Πορφύριο να μού δείξει τι να κάνω και ξεκίνησα από χθες να διαβάζω την παράκλησή του. Είχα σκοπό να την διαβάσω και σήμερα και αύριο, και μετά ν’ αποφασίσω.

Μέσα μου σαν περισσότερο να έκλινα προς το ΓΕΛ αλλά και πάλι δεν θέλω να δείχνω ότι δεν υπολογίζω τα λόγια της γυναίκας μου. Τόσο πολύ μπερδεύτηκα μέσα μου που σήμερα το πρωί στην Εκκλησία μού περνούσε η σκέψη αν περάσουν οι μέρες και δεν μπορώ ν’ αποφασίσω να ρίξω κλήρο, αφού όμως πρώτα διαβάσω την παράκληση στον άγιο Πορφύριο, και ότι τύχει.

Και ξαφνικά το πρωί μέσα στην Εκκλησία ξεμπερδεύτηκαν τα πράγματα. Εγώ με τους Καθηγητές δεν έχω καμία δουλειά. Ότι και νάναι, παράξενοι, άθεοι, εγώ με όλους έχω καλές σχέσεις. Δεν μ’ ενδιαφέρουν τα πιστεύω του καθενός. Εμένα η ικανοποίησή μου είναι όταν οι μαθητές ενδιαφέρονται και προκόβουν στα μαθήματα που διδάσκω. Ύστερα τα μαθήματα στο Γυμνάσιο, χημεία, βιολογία, γεωγραφία, γίνονται σε πολύ παιδιάστικο στυλ το οποίο δεν μού αρέσει εμένα. Εξ άλλου και μετά που θα βγω στην σύνταξη σκέφτομαι με κάποιο τρόπο ν’ αξιοποιήσω τις γνώσεις που έχω στην φυσική και την χημεία για να μην πάνε χαμένες.

Κατάλαβα ότι έτσι παίρνουμε αποφάσεις. Όχι όπως νομίζουν πολλοί, αραδιάζοντας τα υπέρ και τα κατά, και αποφασίζοντας ανάλογα. Επειδή μπορεί κι ένα μόνο υπέρ το οποίο όμως κερδίζει την καρδιά μας, να μετράει για εμάς περισσότερο από πολλά κατά. Για παράδειγμα το 1821 ποια επιχειρήματα ήταν πιο δυνατά και λογικά, να ξεκινήσει η επανάσταση ή όχι ; Και όμως, η φλόγα της καρδιάς για ελευθερία νίκησε όλα τα λογικά επιχειρήματα.

Σ’ ευχαριστώ άγιε Πορφύριε που δεν περιφρόνησες την προσευχή μου και μού έδειξες πως παίρνονται οι αποφάσεις. Και κάτι ακόμα. Χθες πήγα την κόρη μου με την 5χρονη εγγονή στην Θεσσαλονίκη σ’ ένα γιατρό ΩΡΛ εξειδικευμένο σε παιδιά. Επειδή έχω μεγάλο, πολυτεκνικό αυτοκίνητο και ο γιατρός ήταν στο κέντρο της πόλης, σκεφτόμουν να βρω κάπου να σταματήσω και να περιμένω στο αυτοκίνητο, αλλά έκλαιγα μέσα μου ότι θα χάσω την ακολουθία της Μεγάλης Τρίτης για την πόρνη γυναίκα που άλειψε με μύρο τον Χριστό, επειδή μού αρέσει πολύ αυτή η ακολουθία.

Τελικά, παρακαλώντας τον άγιο Πορφύριο να μού βρει μια θέση να σταματήσω δεν έβρισκα. Άγιε Πορφύριε, του λέω, δεν είπα μια θέση να παρκάρω, μια θέση να μπορώ σταματήσω. Και μετά από λίγο βρίσκω μια μεγάλη θέση που πάρκαρα άνετα το αυτοκίνητο, κι έτσι μπορούσα να πάω και στην Εκκλησία. Εντάξει, όχι όλη την ακολουθία, αλλά την μισή την απόλαυσα, επειδή έψελναν και πολύ όμορφα οι ψάλτες. Σ’ ευχαριστώ και γι αυτό άγιε Πορφύριε.